ΠΑΤΡΑ

Το ατμοσφαιρικό δραματικό θρίλερ "Ανάμεσα στις Καλαμιές" προβάλλει η Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας

Στο σινέ Πάνθεον την Δευτέρα 2-11 στις 19.00 και την Τρίτη 3-11 στις 21.30

 

Την ταινία με τίτλο "Ανάμεσα στις Καλαμιές" παραγωγής 2025, προβάλλει η Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας την Δευτέρα 2-11 στις 19.00 και την Τρίτη 3-11-2026 στις 21.30 στο σινέ Πάνθεον στη Δημ. Γούναρη 34 και Κανακάρη. 

"Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι, σας περιμένουμε για να δούμε μαζί μια δυνατή και άκρως ενδιαφέρουσα ταινία", αναφέρει η πρόεδρος του ΔΣ της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας, Ελένη Δάσιου. 

·                     Σκηνοθεσία-Σενάριο: Σβεν Μπρέσσερ

·                     Ηθοποιοί: Γκέριτ Κνόμπε, Λόις Ρέιντερς, Άννα Λόεφεν, Γιάννικ Ζοέτ

·                     Φωτογραφία: Σαμ ντου Πον

·                     Μοντάζ: Λοτ Ροσμάρκ

·                     Μουσική: Λίκλε ντε Γιονγκ, Μίτσελ βαν Ντίντερ

·                     Xώρα: Ολλανδία (Έγχρωμη)

·                     Διάρκεια: 105 λεπτά.

Η ταινία τιμήθηκε με βραβείο φωτογραφίας στο Molodiast Kyiv International AFilm Festival και με 12 ακόμη υποψηφιότητες.

Ατμοσφαιρικό δραματικό θρίλερ μινιμαλιστικής πλοκής, το οποίο ενώ δημιουργεί μια αιωρούμενη απειλητική αίσθηση, παραμένει προσηλωμένο στα γήινα διλήμματα του πρωταγωνιστή του.

Ένα ενδιαφέρον ντεμπούτο από την Ολλανδία που μετατρέπει ένα αστυνομικό φιλμ σε μια υπαρξιακή αναζήτηση πάνω στον αχανή χώρο ανάμεσα στο καλό και το κακό. Παγκόσμια πρεμιέρα στην Εβδομάδα Κριτικής των Καννών. Επίσημη υποβολή της Ολλανδίας για τα Οσκαρ.

Ο Γιόχαν είναι ένας χήρος Ολλανδός μεσήλικας, ο οποίος ζει τη ρουτίνα του αγρότη. Ο πρωτοεμφανιζόμενος Σβεν Μπρέσερ την καταγράφει σε μια βουβή εναρκτήρια σεκάνς, η οποία διαθέτει μια αίσθηση αποστασιοποιημένης παρατήρησης και ταυτόχρονα μια μεταφυσική αύρα (οι αδελφοί Νταρντέν τα λένε με τον Ντέιβιντ Λιντς), η οποία "ζωντανεύει" το γεμάτο καλαμιές τοπίο με έναν υποδόρια απειλητικό τρόπο. Και πράγματι, ανάμεσά του θα βρεθεί σύντομα το πτώμα μιας (κακοποιημένης;) νεαρής κοπέλας, κάτι που θα ανησυχήσει βαθιά τον Γιόχαν. Έχοντας υπό τη φροντίδα του τη μικρή εγγονή του και βλέποντας την τοπική αστυνομία να μη σημειώνει την παραμικρή πρόοδο όσον αφορά την ανακάλυψη του δράστη, ο φόβος του για την ασφάλεια του μικρού κοριτσιού τού γίνεται εμμονή, οδηγώντας τον στο να αρχίσει να ερευνά την υπόθεση μόνος του.

Η ταυτότητα του δολοφόνου μικρή σημασία έχει σ’ αυτό το μινιμαλιστικής πλοκής δράμα με στοιχεία θρίλερ, το οποίο στην πραγματικότητα αφορά το ψυχολογικό πορτραίτο ενός μοναχικού ανθρώπου που βλέπει τις εποχές γύρω του να αλλάζουν (οι συμπεριφορές των νέων, η τεχνολογία, η αγροτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και εκείνος, όπως το μυστηριώδες τοπίο με τις καλαμιές, να μένει ίδιος κι αμετακίνητος. Ο πραγματικός αγρότης και πρωτοεμφανιζόμενος ως ηθοποιός Γκέριτ Κνόμπε είναι εκφραστικότατος (τα κλόουζ απ του αναδεικνύουν ένα συναρπαστικό ανθρώπινο τοπίο) ως ένα ζωντανό παρελθόν με άμεσους - ζωογόνους, αλλά τραυματικούς – δεσμούς με τη γη, το οποίο καλείται να "διαπραγματευτεί", να καταλάβει και να προστατεύσει, ένα εύθραυστο μέλλον. Θα το κάνει με το δικό του τρόπο, τον οποίο ο Σβεν Μπρέσερ σέβεται ίσως υπερβολικά (το ελλειπτικό φινάλε), αφήνοντας το θεατή να βγάλει μόνος του (όλα) τα τελικά συμπεράσματα. - Χρήστος Μήτσης

O Γιόχαν ζει μόνος του στην βόρεια επαρχία της Ολλανδίας μαζεύοντας καλάμια στην έκταση που του ανήκει δίπλα στο ποτάμι. Μια μέρα θα βρει το πτώμα ενός νεκρού κοριτσιού και αυτή θα είναι η αφορμή που ανεπαίσθητα αλλά καθοριστικά θα αλλάξει τη σχέση του με την την εγγονή του την οποία προσέχει, τον ίδιο του τον εαυτό, την κοινωνία από την οποία έχει απομονωθεί. Θα ξεκινήσει μόνος του να ερευνά τα ίχνη του δολοφόνου, στρέφοντας ωστόσο τη συλλογική ενοχή όχι μόνο στον ίδιο ή την ίδια την κοινότητά του, αλλά και σε βάθος ιστορικού χρόνου, καθώς το «κακό» μοιάζει να βρίσκεται εδώ και χρόνια κάτω από τη φαινομενική ρουτίνα μιας μικροκοινωνίας, κρυμμένο μέσα στο απροσπέλαστο λιβάδι με τις καλαμιές.

Αυτές είναι οι πρώτες ύλες της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Σβεν Μπρέκερ που έκανε την πρεμιέρα της στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών και κέρδισε την εμπιστοσύνη της Ολλανδίας ως επίσημη υποβολή για τα Οσκαρ. Οχι άδικα, αφού είναι πρώτες ύλες που πατάνε πάνω στο απόκοσμο τοπίο της Βόρειας Ολλανδίας, για μια άχρονη και τελικά ά-χωρη ιστορία που διερευνά με τρόπο υπαρξιακό το οικουμενικό αίσθημα του ανοίκειου που προκαλεί ένα ανθρώπινο πτώμα. Ειδικά όταν ο Μπρέκερ επιμένει να χρησιμοποιεί την ημέρα σαν πηγή ανησυχίας και το σκοτάδι ως μια ασφαλή ζώνη, εναλλάσσοντας διαρκώς το παιχνίδι ανάμεσα στο καλό και το κακό, το φαινομενικά αθώο και το αιώνιο κακό.

Με υπνωτιστικό ρυθμό που εξαντλεί τη μικρή του διάρκεια, φωτογραφία που κάνει ανάγλυφη την «αναζήτηση» μέσα, έξω και ανάμεσα στις καλαμιές και σχεδιασμό ήχου που αγγίζει τις περιοχές του θρίλερ, η ταινία του Μπρέκερ μοιάζει να αναφέρεται ταυτόχρονα στον σκανδιναβικό και τον ασιατικό κινηματογράφο με κάτι από «True Detective», σαν υβριδικό λες δείγμα μιας αναθεώρησης ενός crime movie που παριμένεις από στιγμή σε στιγμή να δυναμώσει τα ντεσιμπέλ και να παραδοθεί στις δονήσεις μιας απρόσμενης εξέλιξης.

Είναι όμως περισσότερο η ερημιά που απλώνεται στην οθόνη που ενδιαφέρει τον πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη. Μια ερημιά που φτάνει (για καλό και για κακό) μέχρι και τον θεατή και τον αναγκάζει να πλοηγηθεί μέσα στις ατραπούς ενός ιδιότυπου αστυνομικού φιλμ, που δεν κορυφώνεται ποτέ, ίσως γιατί δεν ήταν ποτέ αυτός ο σκοπός του. Παραμένοντας, όμως, τελικά και πεισματικά, λιγότερο μια ολοκληρωμένη φιλμική εμπειρία και περισσότερο μια σπουδή πάνω στο χρόνο, την εσωτερική αναζήτησή και την αχανή ανθρώπινη… φύση. - Μανώλης Κρανάκης

Η πρόταση της Ολλανδίας για τα Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης παραγωγής. Υπόδειγμα κινηματογράφησης. Η διαρκής επανάληψη των ίδιων σκηνών σε υπνωτίζει. Μεσήλικας αγρότης που φροντίζει την έφηβη εγγονή του ανακαλύπτει ανάμεσα στις καλαμιές το πτώμα μιας νεαρής κοπέλας. Η φαινομενική αδιαφορία της αστυνομίας να εντοπίσει τον δολοφόνο καλλιεργεί μέσα του την εμμονή και τον οδηγεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του-μόνο για σκληρούς σινεφίλ. - Δ. Δανίκας